12 maja o godz. 11:00

[pokaż jako pokaz slajdów]

[View with PicLens]

]]> http://adgentes.misjonarze.org/index.php/2012/05/msza-sw-pogrzebowa-za-s-p-ks-stanislawa-wnuka-cm/feed/ 0 http://adgentes.misjonarze.org/index.php/2012/05/uroczystosci-pogrzebowe-sp-ks-stanislawa-wnuka-cm-w-tolagnaro/ http://adgentes.misjonarze.org/index.php/2012/05/uroczystosci-pogrzebowe-sp-ks-stanislawa-wnuka-cm-w-tolagnaro/#comments Thu, 10 May 2012 21:53:57 +0000 admin http://adgentes.misjonarze.org/?p=1168 3 maja 2011 r. w Tolagnaro (Fort Dauphin) na Madagaskarze odbyły się uroczystości pogrzebowe śp. Księdza Stanisława Wnuka CM. Mszy św. pogrzebowej przewodniczył ordynariusz diecezji Tolagnaro biskup Vincent Rakotozafy. Procesji do grobowca i ostatniemu pożegnaniu przewodniczył ks. Marcin Wiśniewski CM. W pogrzebie wzięli udział prawie wszyscy kapłani diecezji Tolagnaro, siostry zakonne i tłumy wiernych. Wszystkich obecnych połączyło dziękczynienie złożone Bogu za osobę ks. Stanisława i jego 40-letnią posługę misyjną oraz żarliwa modlitwa o spokój jego duszy. 

[pokaż jako pokaz slajdów]

[View with PicLens]

Rano 1 maja 2012 w Tolagnaro

Ks. Stanisław Wnuk urodził się 22 października 1945 w Parkoszowicach, gmina Włodowice w powiecie zawierciańskim w diecezji częstochowskiej. 7 grudnia 1962 przyjęty do Zgromadzenia Misji w Prowincji Polski podjął studia filozoficzno-teologiczne w Instytucie Teologicznym Księży Misjonarzy w Krakowie. Śluby święte składa w uroczystość św. Józefa 19 marca 1970 r. Święcenia kapłańskie przyjmuje z rąk bp Albina Małysiaka CM 19 czerwca 1971.

Już jako diakon zadeklarował swoim przełożonym chęć wyjazdu do pracy na misje zagraniczne. M.in. dzięki temu zaraz po święceniach, wspólnie z ks. Marcinem Wiśniewskim wyjeżdżają do Paryża (8 września 1971) na roczny kurs przygotowawczy i językowy w Alliance Française. 11 października 1972 obaj przybyli na Madagaskar dołączając do obecnego już od roku na miejscu ks. Stefana Zająca CM Fort Dauphin (obecnie Tolagnaro), na południowym-wschodzie kraju. W 1974 r. rozpoczął pracę misyjną Amboasary Sud, centrum uprawy sizalu. Następnie przez lata pracował w Tsivory, w którym pod koniec XX wieku rząd malgaski realizował bardzo zaawansowane projekty rowoju ternów rolnych i wiejskich. W 2006 r. ks. Stanisław dołączył do ks. Witolda Oparcika na placówce w Ranomafanie, gdzie pracował do śmierci.
W latach 90-tych pracując w Tolagnaro doprowadził do rozbudowy Domu Prowincjalnego Marillac.

W Polsce, ostatni raz ks. Stanisław Wnuk był jesienią 2009 r. Zachęcamy do lektury wywiadu jakiego wówczas udzielił wspólnie z ks. Józefem Klatką CM – WIADOMOŚCI MISYJNE Nr 15

28 stycznia 2009 w Sopocie, również nagle, zmarł młodszy brat ks. Stanisława, ks. Marian Wnuk CM

Uroczystości pogrzebowe odbędą się we czwartek 3 maja 2012 r.
w Tolagnaro na Madagaskarze.

W dniu pogrzebu, 3 maja 2012 r. o godz. 11.00 w rodzinnej parafii ks. Stanisława we Włodowicach w kosciele parafialnym pw. św. Bartłomieja Apostoła zostanie odprawiona Msza święta dziękczynna za życie i długoletnią posługę misyjną księdza Stanisława oraz o wieczną nagrodę dla niego.

12 maja o godz. 11:00 Msza św. pogrzebowa zostanie odprawiona w kościele seminaryjnym Księży Misjonarzy pw. Nawrócenia św. Pawła w Krakowie na Stradomiu

Modlitwom wszystkich Przyjaciół Misji
polecamy śp. księdza Stanisława Wnuka.
Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie,
a światłość wiekuista niechaj mu świeci.

O tym co możecie znaleźć w najnowszych Wiadomościach Misyjnych najlepiej przedstawia Dyrektor Sekretariatu Misyjnego, ks. Stanisław Deszcz w swoim artykule redakcyjnym:

„Z radością publikujemy list i zdjęcia z realizacji projektu rozbudowy kościoła w Ambohigogo (s. 2-4) zrealizowanego przez ks. Marcina Wiśniewskiego przy współudziale licznych Przyjaciół Misji.

Ks. Włodzimierz Małota, który po trzech latach intensywnej pracy przyjeżdża na zasłużony odpoczynek do Ojczyzny, pisze o swoich radościach i trudnościach misyjnej posługi (s. 5-18). Życzymy ks. Włodkowi zrealizowania wakacyjnych planów, w tym pozyskania nowych mi- sjonarzy. Pragniemy także włączyć się w realizację jednego z jego licznych projektów.

Nasi misjonarze biorąc przykład z Jezusa Chrystusa, nie pozostają obojętni na potrzeby ludzi, wśród których żyją. O zaangażowaniu na rzecz rozwoju jako uwierzytelnianiu głoszonej Ewangelii, pisze ks. Władysław Krzywda (s. 19-33) wieloletni misjonarz w Kongo, obecnie pełniący posługę kapłańską w Belgii.

Pośród inicjatyw na rzecz misji na uwagę zasługują rozwijające się w Polsce grupy „kolędników misyjnych” (s. 33-36). O jednej z nich pisze do nas ks. Tomasz Ważny. Dziękujemy kolędnikom misyjnym z Odporyszowa za ich świadectwo żywej wiary i za ofiarę przekazaną dla naszych misjonarzy, a ks. Tomaszowi za przybliżenie nam tej formy wspierania misji.”

a ponadto:

• Kolejny konspekt nabożeństwa misyjnego (wkładka)
• Projekt budowy osiedla mieszkaniowego dla nauczycieli w szkole misyjnej w Woitape, Papua Nowa Gwinea
• Moja Misja – Prezentacja zrealizowanego projektu budowy kościoła w Ambohigogo na Madagaskarze

∞ ◊  ∞

Aktualne wydanie „Wiadomości Misyjnych” można otrzymać w parafiach Misjonarskich i kołach misyjnych.  Można go także zamówić w Sekretariacie Misyjnym i zostanie wysłany na wskazany przez Państwa adres.  Zamówienia  składać za pośrednictwem poczty elektronicznej  pisząc na adres: sekretariatmisyjny@misjonarze.pl

Można także wysłać zamówienie korzystając z poniższego formularza:

cforms contact form by delicious:days

Boże Narodzenie w Chinach (s.5) — Ks. Paweł Wierzbicki CM pisze z Chin o dziele pomocy potrzebującym i ubogim zorganizowanym przez jednego ze swoich konfratrów: „Trzy lata temu nasz konfrater, ks. Paweł Si, pełniący funkcję proboszcza w jednej z wiejskich parafii, zaczął odwiedzać osoby samotne i chore. W ciągu roku zorganizował grupę parafian-ochotników, którzy regularnie odwiedzają osoby objęte programem pomocy w ich domach. Na pierwsze Boże Narodzenie, trzy lata temu, było 88 takich osób. W kolejnym roku ks. Si założył w swojej parafii centrum-bazę spieszącą z pomocą 180 staruszkom. W chwili obecnej na liście chorych i samotnych kwalifikujących się do otrzymywania wsparcia jest 385 osób! Wielu z ostatnio „zarejestrowanych” to niepełnosprawni (70), którzy mieszkają w odległości do 50 kilometrów od centrum-bazy, a do ich odwiedzania potrzebne jest użycie małego samochodu dostawczego.”

Księża Marek Maszkowski CM (s.7 i 9) i  Witold Oparcik CM (s.14) piszą z Madagaskaru — opowieściom o pracy misjonarzy i miejscowych zwyczajach na Madagaskarze poświęcone jest wiele miejsca w obecnym wydaniu WIADOMOŚCI MISYJNYCH. Ks. Maszkowski dziękuje za pomoc w realizacji projektu zakupu motoru do łodzi: „Region Manantenina w większej części to teren bardzo podmokły, poprzecinany rzekami, strumieniami, bagnami. Brak dróg i mostów bardzo utrudnia komunikację i transport… Dzięki nowemu motorowi do łodzi nadal będziemy mogli odwiedzać 20 wspólnot katolickich w buszu, gdzie kościoły-szkoły położone są przy brzegach dużej rzeki Manampanihy.”

Ponadto w artykule «Czarownik – Obiasa» dowiadujemy się, że „Na południu Madagaskaru prawie każda wioska ma swojego obiasa – czarownika (co najmniej jednego). Jego dom niczym szczególnym nie wyróżnia się od innych. Czasami na dachu czy na płocie powiewa kawałek czerwonej szmatki… Według malgaskich wierzeń ludzie ci są obdarzeni przez Zanahary (Stworzyciela) i zmarłych przodków magiczną siłą i mocą. Potrafią słowem i gestem ochronić wioskę przed nieszczęściami, np.: przed piorunami, suszą, chorobami itd. Mogą też ściągnąć pioruny na sąsiednią wioskę, czy porazić konkretną osobę (na zamówienie).”

Z kolei w tekście «Być oparciem», ks. Oparcik relacjonuje swoje Boże Narodzenie: „Pracowite były te ąwiąteczne dni na nowej placówce. O północy w dzień Bożego Narodzenia każda wspólnota w 11 kościołach filialnych modliła się, na czele z katechistami i seminarzystami – będącymi na wakacjach u siebie, razem z neofitami, wręcz poganami. Na Mszę świętą około południa przybyli chrześcijanie, w większości do centrum. Niektórzy szli i 10 km na spotkanie z Panem w Eucharystii. Dobrze, że pogoda dopisała, choć potrzebny nam i deszcz.”

Piąta, ostatnia, części wywiadu z Księdzem Januszem Zwolińskim (s. 18) to refleksja nad przyczynami zmniejszenia obecności misjonarzy „europejskich” w Kongo w ostatnim dziesięcioleciu. „Uważałem i nadal uważam, że Kościół Katolicki w Kongo (jak również w innych krajach afrykańskich i nie tylko), jak również Zgromadzenie Misji i inne Zgromadzenia i Zakony, muszą wypracować swój własny styl, zgodny z miejscową kulturą i dostosowany do miejscowych warunków, bez utraty tego co stanowi o istocie, charyzmacie Zgromadzenia. Charyzmat musi być zakorzeniony, inkarnowany w konkretnym miejscu i kulturze. Wyzwanie, które ciągle jeszcze stoi przed konfratrami kongijskimi, to pogłębianie charyzmatu wincentyńskiego i poszukiwanie form jego inkarnacji w tamtejszych warunkach i kulturze.”

a ponadto:

• Materiały duszpasterskie na Tydzień Misyjny: kolejny konspekt nabożeństwa misyjnego (wkładka)
• ks. Stanisław Deszcz CM - Rok 2012 Rokiem Wiary i Nowej Ewangelizacji
• Moja Misja – P. Bogusława Wierzbicka zachęca do zakupu różańców z chińskich pereł
• O projekcie kupna agregatu prądotwórczego dla ks. Kazimierza Bukowca na Madagaskarze

∞ ◊  ∞

Aktualne wydanie „Wiadomości Misyjnych” można otrzymać w parafiach Misjonarskich i kołach misyjnych.  Można go także zamówić w Sekretariacie Misyjnym i zostanie wysłany na wskazany przez Państwa adres.  Zamówienia  składać za pośrednictwem poczty elektronicznej  pisząc na adres: sekretariatmisyjny@misjonarze.pl

Można także wysłać zamówienie korzystając z poniższego formularza:

cforms contact form by delicious:days

Pobierz: Nabożeństwo misyjne dla dzieci (PDF)

Pobierz: Nabożeństwo misyjne dla młodych (PDF)