O Sekretariacie

Sekretariat Misyjny Polskiej Prowincji Zgromadzenia Księży Misjonarzy istnieje od czasu wysłania pierwszych polskich misjonarzy na Madagaskar w 1970 roku. Głównym celem Sekretariatu jest służyć pomocą naszym misjonarzom. Sekretariat pełni rolę łącznika misjonarzy z najbliższymi, Zgromadzeniem i Przyjaciółmi Misji. Aby spełniać swoją rolę, Sekretariat utrzymuje kontakt ze wszystkimi misjonarzami, informuje o ich pracy, trudnościach i radościach codziennego życia, organizuje pomoc materialną. Poprzez swoje publikacje, korespondencję z Przyjaciółmi Misji, animacje misyjne, Sekretariat przybliża ogółowi misje, zachęca wszystkich do szeroko rozumianej współpracy w dziele misyjnym Kościoła, zwłaszcza poprzez modlitwę w intencji misjonarzy i młodych Kościołów misyjnych.

Strona internetowa Sekretariatu Misyjnego powstała, aby Sekretariat mógł jeszcze lepiej spełniać swoją rolę. Znajdziemy na niej informacje o naszych misjonarzach, krajach, w których pełnią misyjną posługę, problemach i radościach ich wspólnot chrześcijańskich. Możemy przeczytać listy misjonarzy, w których dzielą się z nami swoimi przeżyciami, zobaczyć zdjęcia ilustrujące ich pracę i życie ludzi, wśród których pracują. Znajdziemy na niej także informacje o potrzebach naszych misjonarzy i możliwościach przyjścia im z pomocą.

Dyrektor Sekretariatu:

Ksiądz Stanisław Deszcz CM

tel. 012 422 88 77 wew. 305

GSM: 0723 706 385

.

Współpraca w Dziele Misyjnym

Kościół jest misyjny ze swej natury a dzieło ewangelizacji jest podstawowym obowiązkiem Ludu Bożego. Oznacza to, że wszyscy chrześcijanie powinni czuć się odpowiedzialni za dzieło ewangelizacji, które jest podstawowym zadaniem Kościoła. Każdy na swój sposób może i powinien przyczyniać się do rozszerzania Królestwa Bożego na ziemi. Sobór Watykański II podkreślając obowiązek troski o dzieło misyjne naucza: «tak wielka jest w tym ciele więź i zespolenie członków (Ef 4,16), iż członka, który nie przyczynia się według swej miary do wzrostu ciała, należy uważać za niepożytecznego tak dla siebie, jak i dla Kościoła» (Dekret o apostolstwie świeckich nr 2).

Do zabiegania o chwałę Bożą, o nadejście Królestwa Bożego, o życie wieczne dla wszystkich ludzi, o to by wszyscy poznali jedynego i prawdziwego Boga, powinno przynaglać każdego chrześcijanina przykazanie miłości. Dialog Boga z człowiekiem zrodził się z miłości: «Tak Bóg umiłował świat, że Syna Jednorodzonego dał» (J 3,16). «On pierwszy nas umiłował» (1 J 4,10). Miłość dzieli się dobrem z innymi, pierwsza szuka dialogu z innymi. Właśnie do miłości odwołuje się papież Paweł VI pisząc w orędziu na światowy dzień misyjny w 1974 roku: «Nie można sobie wyobrazić rodziny, w której jedni jej członkowie głodują, a inni opływają we wszystko; w której jedni żyją wystawieni na wiatr i zimno, a inni mieszkają w wygodnych domach; w której jedni nigdy nie słyszeli o Jezusie Chrystusie, a inni mają pod ręką wszystkie środki zbawienia, które Kościół posiada. Jeśli cała ludzkość tworzy jedną rodzinę, braterska miłość zobowiązuje nas do pojednania z braćmi wszystkich ras, języków, kultur i warunków życia».

Od samego początku, Kościół był świadomy obowiązku głoszenia Dobrej Nowiny «wszystkim narodom» (Mt 28,19; Łk 24,45-48), «wszelkiemu stworzeniu» (Mk 16,15), «aż do skończenia świata» (Mt 28,20). Dlatego posyła misjonarzy aż po krańce świata, aby wypełnić wolę Jezusa Chrystusa, swojego Pana i Zbawiciela wszystkich ludzi. To dzięki pracy misjonarzy, którzy przynieśli Dobrą Nowinę do naszej Ojczyzny i wysiłkowi całego Kościoła, jesteśmy ludem wierzącym, znamy Boga, znamy drogę prowadzącą do Niego i posiadamy środki do osiągnięcia zbawienia wiecznego. Dar wiary sprawia, że jesteśmy dłużnikami (por Rz 1,14) a poczucie wdzięczności, dar darmo dany chce podzielić z innymi. Dlatego Kościół nie zaprzestaje działalności misyjnej, ale zachęca wszystkich wierzących do aktywnego włączenia się w dzieło misyjne. W dokumentach Urzędu Nauczycielskiego Kościoła dotyczących działalności misyjnej takich jak Dekret Soboru Watykańskiego o działalności misyjnej Kościoła „Ad gentes”, Encyklice Pawła VI „Evangelii Nuntiandi”, Encyklice Jana Pawła II „Redemptoris missio”, w corocznych orędziach na Światowy Dzień Misyjny” znajdujemy ciągłe przypominanie nam prawdy o powszechnym obowiązku odpowiedzialności za dzieło misyjne Kościoła oraz zachętę do aktywnego włączenia się w to dzieło. Misjonarze wtedy będą mogli skutecznie głosić Dobrą Nowinę gdy wszyscy chrześcijanie przez swe modlitwy i wspólnie świadczoną pomoc stanowić będą z nimi jedno serce i jedną duszę.

Papież Benedykt XVI w orędziu na światowy dzień misyjny 2009 roku pisze: « Chcę ponownie z naciskiem stwierdzić, że nakaz głoszenia Ewangelii wszystkim ludziom jest pierwszorzędnym i naturalnym posłannictwem Kościoła” (Evangelii nuntinadi, 14), zadaniem i posłannictwem, które rozległe i głębokie przemiany obecnego społeczeństwa czynią jeszcze bardziej palącymi…. Cały Kościół musi się angażować w misję ad gentes, dopóki zbawcze panowanie Chrystusa nie zostanie w pełni urzeczywistnione: “Teraz wszakże nie widzimy jeszcze, aby wszystko było Mu poddane” (Hbr 2, 8).»

W jaki sposób możemy włączyć się w dzieło misyjne?

OFIAROWANIE MODLITWY I CIERPIENIA W INTENCJI MISJI

POMOC MATERIALNA

POWOŁANIA MISYJNE

ORGANIZOWANIE SPOTKAŃ Z MISJONARZAMI

KOŁA MISYJNE

Sub Pages Found

• O Sekretariacie
• Współpraca w Dziele Misyjnym